Ferdinand Winter
Biografia
Ferdinand Winter urodził się w Nysie w 1830 roku.
Po studiach w Berlinie, Monachium oraz prawdopodobnie w Antwerpii przebywał kilka miesięcy w Rzymie od końca listopada 1856 do początku czerwca 1857.
Po powrocie na Dolny Śląsk osiedlił się we Wrocławiu w 1859 roku. Zaprezentował tam na wystawach w latach 1857 i 1859 obrazy o tematyce rodzajowej namalowane podczas pobytu w Rzymie. Od tego momentu poświęcił się całkowicie malarstwu religijnemu.
Należał do Chrześcijańskiego Towarzystwa Artystycznego Diecezji Wrocławskiej, lecz nie wszedł do zarządu towarzystwa. Po 1865 roku współpracował z założonym we Wrocławiu przez Carla Buhla Das I. Schlesiche Special-Institut für Kirchen-Ausstattung-Gegenstände. Przez cały okres twórczości dostarczał obrazy lub ich zespoły do co najmniej 45 śląskich świątyń. Współpracował ze współczesnym architektem Alexisem Langerem.
Podczas studiów malarskich Winter tworzył obrazy rodzajowe, które prezentował na wystawach w latach 1848, 1857 i 1859. Podczas studiów w Rzymie najprawdopodobniej zetknął się z nazarenizmem. Jego twórczość, będąca połączeniem nazarenizmu i neogotyku, ukształtowała się podczas współpracy z architektem Alexisem Langerem. Od osiedlenia się we Wrocławiu malarz tworzył jedynie malowidła kościelne. Typowymi przedstawieniem w jego twórczości są całopostaciowe, frontalne wizerunki świętych w wydłużonych, zamkniętych ostrołukowo polach, schematycznie budowane kształty wydzielone za pomocą czytelnych konturów, płaskie jednorodne plamy barwne, złote tła z imitacją grawerunku, silnie ograniczony modelunek i zredukowany do minimum światłocień.
Wybrane dzieła to m.in. Śniadanie (1848), Mała rzymska prządka (1857), Pastuszek z rzymskiej Campanii (1856-7), Włoska kapela żebraków przed kaplicą Madonny (1856-7), Ave Maria nad Jeziorem Nemijskim (1856-7), Stacje Drogi Krzyżowej (około 1861) – kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Wołczynie, obrazy przedstawiające św. Józefa i św. Floriana do ołtarza kościoła św. Barbary w Chorzowie (1861), Św. Jan Chrzciciel (1872) – obraz w ołtarzu bocznym kościoła Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Rudzie Śląskiej-Goduli, Św. Józef (1872) – obraz w ołtarzu bocznym kościoła Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Rudzie Śląskiej-Goduli, Św. Barbara (1873) – obraz w ołtarzu głównym kościoła Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Rudzie Śląskiej-Goduli, Stacje Drogi Krzyżowej (1874-5) – kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dobrzykowicach, Wniebowzięcie Marii (1875) – obraz w ołtarzu głównym kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie, Św. Anna z Marią (1874-5) – obraz w ołtarzu bocznym kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie, Św. Józef (1876) – obraz w ołtarzu głównym kościoła św. Michała Archanioła w Prudniku (w 1901 przeniesiony do kościoła Najświętszej Maryi Panny w Jasionie i przerobiony na ołtarz Matki Bożej), Matka Boża wśród świętych (1879) – obraz w ołtarzu głównym kościoła Wszystkich Świętych w Gliwicach.