Konrad Emil Bloch
Biografia
Konrad Bloch urodził się w Nysie. Jego rodzice byli Fritz Bloch i Hedwig z domu Striemer. Ukończył szkołę podstawową i gimnazjum w Nysie, a w miejscowym Carolinum uzyskał maturę. W 1930 roku wyjechał do Monachium, studiować chemię na Uniwersytecie Technicznym. Wśród wykładowców był Hans Fischer, który zainteresował go chemią organiczną i badaniami struktur związków naturalnych. Duży wpływ na jego zainteresowania naukowe miały też wykłady organizowane przez Münchener Chemische Gesellschaft, wygłaszane m.in. Adolf Windaus, Heinrich Wieland i Richard Willstätter.
W 1934, po dojściu Adolfa Hitlera do władzy, opuścił Niemcy ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Schronił się w Szwajcarii, tymczasowo zatrudnił się w Schweizerische Forschungsinstitut w Davos, a w 1936 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie podjął studia na Wydziale Biochemii Columbia University pod kierunkiem Hansa Clarke. W 1938 roku uzyskał tam stopień doktora biochemii i podjął pracę w zespole Rudolpha Schoenheimera. W 1942 roku rozpoczął tam współpracę z Davidem Rittenbergiem nad mechanizmem biosyntezy cholesterolu.
W 1946 roku podjął pracę na stanowisku Assistant Professor na University of Chicago, w 1950 został tam profesorem. Prowadził wówczas badania dotyczące enzymatycznej syntezy glutationu. W 1953 roku dzięki stypendium Fundacji Guggenheima odbył wizytę naukową w ETH w Zurychu, gdzie współpracował m.in. z Leopoldem Ružičką i Vladimirem Prelogiem.
W 1954 roku Konrad Bloch otrzymał stanowisko profesora biochemii (Higgins Professor of Biochemistry) na Wydziale Biochemii Uniwersytetu Harvarda, od 1968 roku kierował tym wydziałem. Kontynuował badania dotyczące biosyntez steroli i terpenów, a także reakcji enzymatycznymi prowadzącymi do uzyskiwania nienasyconych kwasów tłuszczowych. Przeszedł na emeryturę w 1982 roku.
Podczas badań prowadzonych wspólnie z Davidem Rittenbergiem Bloch zaobserwował, że podczas naturalnej syntezy cholesterolu głównym budulcem jest kwas octowy. We współpracy m.in. z Feodorem Lynenem, Johnem Cornforthem i George’em Popjákiem, ustalił sekwencję reakcji zachodzących podczas tego procesu.
W 1964 roku otrzymał, razem z Feodorem Lynenem, Nagrodę Nobla, za badania nad zwalczaniem i zapobieganiem miażdżycy, w szczególności za odkrycie przebiegu syntezy cholesterolu w organizmie ludzkim.
Życie prywatne: W 1941 roku ożenił się z Lore Teutsch, Niemką z Monachium. Mieli dwoje dzieci, Petera i Susan.