Maria Luiza Merkert
Biografia
Maria Luiza Merkert urodziła się 21 września 1817 w Nysie w rodzinie mieszczańskiej. Jej rodzicami byli Karol Antoni Merkert i Barbara z domu Pfitzner. Dzień później została ochrzczona w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki.
W kolejnym roku, po śmierci ojca 21 czerwca 1818, rodzina zubożała. Maria wraz z siostrą Matyldą ukończyła katolicką Szkołę dla Dziewcząt w Nysie. Po śmierci matki obie sprzedały skromny majątek i wraz z Franciszką Werner oraz Klarą Wolff poświęciły się pomocy opuszczonym, chorym i bezdomnym w Nysie.
27 września 1842 w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki złożyły akt oddania przed obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa, zobowiązując się nieść pomoc potrzebującym bez względu na wyznanie, narodowość i płeć.
19 listopada 1850 Maria Merkert rozpoczęła w Nysie organizowanie Stowarzyszenia św. Elżbiety dla pielęgnacji opuszczonych chorych. 4 września 1859 uzyskała zatwierdzenie diecezjalne. Miesiąc później zatwierdzono jej statut. W tym roku została wybrana pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, będąc nią aż do śmierci. W Nysie wybudowała dom macierzysty, a pod jej kierownictwem powstało 90 domów zakonnych, 12 szpitali i wiele domów opieki w 9 diecezjach: chełmińskiej, poznańskiej, warmińskiej, wrocławskiej, fuldzkiej, ołomunieckiej, osnabrückiej, praskiej i paderborńskiej oraz w dwóch wikariatach apostolskich w Saksonii i Szwecji.
7 czerwca 1871 Papież Pius IX udzielił aprobaty założonemu przez nią zgromadzeniu. Zmarła w opinii świętości 14 listopada 1872. Została pochowana na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie. W chwili śmierci zgromadzenie liczyło 465 sióstr w 87 domach. Od 16 lipca 1964 jej doczesne szczątki spoczywają w kościele św. Jakuba i Agnieszki, gdzie od 2 marca 1998 po dokonaniu kanonicznego rozpoznania trumna jest eksponowana w marmurowym sarkofagu w kaplicy Trójcy Świętej.
Proces beatyfikacyjny Z inicjatywy sióstr elżbietanek podjęto w 1985 roku. 2 lipca 1985 wydano Nihil Obstat na rozpoczęcie procesu. Proces diecezjalny zakończył się 9 września 1997, a akta przekazano Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. 27 lutego 1998 wydano dekret o ważności postępowania diecezjalnego, a w 2000 złożono Positio. 11 grudnia 2001 odbyła się sesja konsultorów historycznych, a 12 października 2004 sesja konsultorów teologicznych. 14 grudnia 2004 Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych pozytywnie zaopiniowała i przedstawiła papieżowi Janowi Pawłowi II proponacje wyniesienia na ołtarze. 20 grudnia tego roku wydano dekret o heroiczności życia i cnót. Odtąd przysługiwał jej tytuł Czcigodnej Służebniczki Bożej. Do beatyfikacji potrzebny był cud; 1 czerwca 2007 papież Benedykt XVI zatwierdził dekret dotyczący tego cudu, co otworzyło drogę do beatyfikacji. 30 września 2007 w Nysie odbyła się uroczystość beatyfikacji, której przewodniczył kardynał José Saraiva Martins. Jej obraz beatyfikacyjny namalowała siostra Felicyta Szewczyk. Jej wspomnienie liturgiczne wyznaczono na 14 listopada (dies natalis).