Max Herrmann-Neisse
Biografia
Max Herrmann-Neisse urodził się 23 maja 1886 roku w Nysie. Był synem właściciela gospody. Studiował germanistykę w Monachium i we Wrocławiu.
W 1906 opublikował debiutancki tomik Ein kleines Leben. Od 1909 pracował w nyskiej gazecie Neisser Tageblatt jako krytyk teatralny. Od 1911 publikował w Die Aktion i Pan, które szybko uczyniły go znanym.
W 1913 ukazał się jego cykl Porträte eines Provinztheaters. W wyniku wywołanego nim skandalu stracił pracę w gazecie.
W 1914 rozpoczął pracę nad powieścią Cajetan Schaltermann, która z powodu trudności z cenzurą ukazała się dopiero w 1920. W czasie I wojny światowej jego wiersze i teksty publicystyczne publikował w pacyfistycznych czasopismach. Nieco mniej znanym obszarem twórczości pisarza są jego komedie, które powstały głównie w latach 1919–1922. Najbardziej znana była Josef der Sieger (wystawiona pt. Albine und Aujust), będąca parodią sztuki Hauptmanna Und Pippa tantzt!
Kontynuował działalność publicystyczną i wydał kolejne tomy wierszy. Pisarza łączyła przyjaźń z wieloma twórcami, m.in. Franza Junga, René Schickele, Paula Zecha, w ostatnim okresie życia Stefana Zweiga. Zażyła przyjaźń łączyła go także z Georgiem Groszem.
W 1933 opuścił Niemcy i udał się na emigrację. Po krótkim pobycie w Zurychu, gdzie w 1936 wydał jedyny opublikowany na emigracji tomik wierszy Um uns die Fremde, udał się do Londynu, gdzie spędził ostatnie lata życia. Na wyspach pozostawał izolowany, a dodatkowo nie przyznano mu brytyjskiego obywatelstwa po tym jak w 1938 pozbawiono go niemieckiego obywatelstwa. Pisarz zmarł w 1941, a przyczyną był najprawdopodobniej atak serca. Jego grób znajduje się na Marylebone Cemetery w Londynie. Podobnie jak wielu pisarzy tego czasu, Max Herrmann-Neiße popadł szybko w zapomnienie. Jego dzieła były stopniowo odkrywane na nowo dopiero od lat 80.