Hertha Sponer

Fizyk
01.09.1895 27.02.1968 Nysa, Śląsk

Biografia

Urodziła się 1 września 1895 w Nysie na Śląsku. Po studiach w Tybindze i Getyndze uzyskała doktorat w 1920 r. pod kierunkiem Petera Debyena, na pracy „Über ultrarote Absorption zweiatomiger Gase”. Od 1921 do 1925 r. była asystentką, do 1932 docentką prywatną, a po 1934 r. profesorką nadzwyczajną Uniwersytetu w Getyndze. Współpracowała z Jamesem Franckiem, którego została żoną w 1946 r., Arnoldem Euckenem, Edwardem Tellerem i Rudolfem Minkowskim. W 1934 r. wyemigrowała do Norwegii i objęła stanowisko profesora w Oslo. Od 1936 do 1966 r. pracowała w Durham na Duke University. W 1966 r. wróciła do Niemiec.

Hertha Sponer wniosła ważny wkład w badania nad fizyką molekularną i spektroskopią. W fizyce znana jest metoda Birge-Sponer (ekstrapolacja Birge-Sponer, wykres Birge-Sponer).

Molekülspektren und ihre Anwendung auf chemische Probleme, t. 1 – 2, Berlin, 1935/1936. H. Sponer, T. Birge, „The Heat of Dissociation of Non-Polar Molecules”, „Physical Review” 1926. J. Franck, H. Sponer, E. Teller, „Bemerkungen über die Prädissoziation dreiatomiger Moleküle”, „Zeitschrift fuer Physikalische Chemie” 1932.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktorat w 1920 r. pod kierunkiem Petera Debyena
Współtworzenie i rozwój metody Birge-Sponer
Profesorskie stanowiska na Uniwersytecie w Getyndze, Oslo i Duke University
Współpraca naukowa z Jamesem Franckiem

Ciekawostki

Była żoną fizyka Jamesa Francka (poślubiła go w 1946 r.)
Spędziła znaczną część kariery naukowej w Durham, na Duke University (1936–1966)
Wniosła znaczący wkład w badania molekularne, których metody przyniosły postęp w spektroskopii

Udostępnij